ผู้เขียน หัวข้อ: ชีววิทยาของลิ่น  (อ่าน 10 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ teareborn

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 124
  • เพศ: ชาย
    • ดูรายละเอียด
ชีววิทยาของลิ่น
« เมื่อ: มีนาคม 04, 2019, 09:23:59 AM »

ลิ่น
ลิ่น หรือนิ่ม เป็นสัตว์กินนม
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Manis javanica Desmarest
มีชื่อสามัญว่า Malayan pangolin
จัดอยู่ในสกุล Manidae
ชีววิทยาของลิ่น
ลิ่นมีลำตัวรวมทั้งหายาว เวลาเดินหลังจะโค้ง ท่อนหัวแล้วก็หางจะยืดตรง ความยาวของลำตัววัดจากปลายปากถึงโคนหาง ๕๐ -๖๐ เซนติเมตร หางยาว ๕๐ – ๘๐ ซม. มีน้ำหนักตัว ๖-๙ กิโลกรัม ส่วนหัวเล็ก ปากยาว ตาเล็ก ใบหูเล็ก ลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดแข็ง ใต้เกล็ดแต่ละเกล็ดมีขนเป็นเส้นๆ เกล็ดละ ๒ – ๓ เส้น เกล็ดสีเหลืองถึงสีน้ำตาลเข้ม บริเวณใต้คาง ท้อง ด้านในขาจะไม่มีเกล็ด มีเล็บยาว ปลายแหลมแข็งแรง เหมาะกับขุดคุ้ยดินแล้วก็จอมปลวก ไม่มีฟัน มีลิ้นเป็นเส้นยาว หางปกคลุมด้วยเกล็ด ม้วนงอจับก้านไม้ได้ สัตว์ประเภทนี้โตเต็มกำลังแล้วก็ผสมพันธุ์ได้เมื่ออายุราว ๑.๕ ปี ท้องนานราว ๑๔๐ วัน ตกลูกทีละ ๑ – ๒ ตัว ลูกที่เกิดใหม่จะติดตามไปกับแม่ โดยใช้ขาหน้าแล้วก็ขาหลังกอดโคนหางแม่ไว้แน่น ลูกลิ่นดูดนมแม่ตรงจั๊กกะแร้ โดยที่แม่นอนตะแคงหรือนอนหงาย และเลิกกินนมเมื่ออายุราว ๓ เดือน ลิ่นอายุยืนราว ๑๐ ปี ลิ่นกินมด ปลวก แล้วก็แมลงเป็นอาหาร ถูกใจออกหากินในช่วงเวลากลางคืน ส่วนกลางวันหลบนอนอยู่ในโพรงดิน เวลาเข้านอนจะขดหรือม้วนตัวกลม ใช้หางเกี่ยวกิ่งไม้ได้ และก็สามารถปีนต้นไม้ได้ โดยใช้เล็บตีนช่วย ประสาทรู้กลิ่นและก็เสียงดีเลิศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประสาทรู้กลิ่นซึ่งช่วยในการหาอาหาร แต่ประสาทตาไม่ดีเจอได้ในทุกภาคของประเทศไย ในเมืองนอกพบได้ที่ลาว เขมร เวียดนาม มาเลเซีย รวมทั้งอินโดนีเซียสัตว์ในสกุลเดียวกันนี้ที่บางทีอาจเจอในประเทศไทยอีกชนิดหนึ่ง คือ ลิ่นจีน อันมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Manis pentadactyla Linnaeus มีชื่อสามัญว่า Chinese pangolin

ประโยชน์ทางยา
หมอแผนไยใช้เกล็ดลิ่นในตำรับยาน้อยมาก ไม่เหมือนกับยาจีนซึ่งหมอมักใช้ลิ่นเข้าตำรับยา เกล็ดลิ่นเป็นเครื่องยาที่มนตำรับยาแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนรับประกันไว้ มีชื่อยาในภาษาละตินว่า Squama Manitis มีชื่อสามัญว่า pangolin scale เกล็ดลิ่นที่ใช้ในยาจีนได้จากลิ่นจีน แต่ว่าในปัจจุบันเกล็ดลิ่นจากประเทศไทย ภูมิภาคอินโดจีน แล้วก็แหลมมลายู ถูกส่งเข้าไปขายในประเทศจีนปีละมากๆ ส่วนใหญ่เป็นในรูปเกล็ดที่คั่วในทรายกระทั่งพองดีแล้วการเตรียมเกล็ดลิ่นสำหรับใช้เป็นเครื่องยานั้น อาจทำได้ ๓ วิธี เป็น ๑. ใช้เกล็ดแห้ง ล้างน้ำให้สะอาด แล้วผึ่งแดดให้แห้ง ๒. ใช้เกล็ดแห้งที่สะอาดแล้ว คั่วในกระทะทรายที่ร้อนมาก กระทั่งเกล็ดลิ่นพอง ทิ้งให้เย็น ล้างให้สะอาด แล้วทำให้แห้ง หรือ ๓. เอาเกล็ดลิ่นที่คั่วกับทรายที่พองเต็มที่แล้ว จุ่มลงไปในน้ำส้มสายชูทันที แล้วคัดออกทำให้แห้ง เมื่อจะนำมาใช้ปรุงยาก็ให้บดเป็นชิ้นเล็กๆ
แบบเรียนยาจีนว่า
เกล็ดลิ่นมีรสเค็ม เย็นน้อย แสดงฤทธิ์ต่อเส้นตับและกระเพาะอาหาร มีคุณประโยชน์ เป็น ๑. กระตุ้นการไหลเวียนของเลือดรวมทั้งทำให้เมนส์เป็นประจำ ก็เลยใช้กับสตรีในภาวการณ์ขาดรอบเดือนและก็มีก้อนในท้องเนื่องจากว่าเลือดคั่ง ๒. ไล่ “ลม” ที่ก่อโรคและกำจัดการอุดกันใน “เส้น” จึงใช้แก้ลักษณะของการปวดและชาตามแขนขา ๓. กระตุ้นนม ก็เลยใช้กับสตรีซึ่งไม่มีนมเลี้ยงลูก รวมทั้ง ๔. ลดการบวมและก็ช่วยขจัดหนองจึงใช้แก้บาดแผลฟกช้ำดำเขียวต่างๆ แผลบวมมีหนอง มักใช้ในขนาด ๔.๕ – ๙ กรัม ต้มน้ำกิน นิยมใช้เกล็ดที่คั่วจนพอดีแล้ว แต่ว่าการใช้กับสตรีในระหว่างตั้งครรภ์ ควรจะใช้ด้วยความระมัดระวัง

Tags : ลิ่น